Es mostren els missatges amb l'etiqueta de comentaris años. Mostrar tots els missatges
Es mostren els missatges amb l'etiqueta de comentaris años. Mostrar tots els missatges

02 de maig, 2016

Instinto peripatético


tiempo atrás los aeropuertos se consagraban con olor a déjà vu, sin importar el destino, o el motivo del viaje, cierto pesimismo me impedía comenzar la travesía con el optimismo que cara a la galería me caracteriza. Una vez en destino, las reacciones eran variables. Con el tiempo, y por suerte, estas nada alentadores procesos melancólicos han ido dejando paso a nuevas sensaciones.

Tengo a la espera varias maletas que están esperando que haga a la velocidad de la luz, como siempre, llegaré a la puerta de embarque con una crisis asmática y una vez en mi asiento, si llego, abriré ese libro que me hizo correr más despacio, y luego, me fundiré en una placentera siesta que me permita que las horas pasen más rápido y así, comience una nueva aventura.

mientras tanto, deajaré que Marwan me susurre al oído...





24 d’abril, 2016

M.L


Es difícil de entender... y cuánto me alegro que vos lo entiendas...

Treinta años de amistad, demasiado interrumpida, sin internet, ni cartas, ni palomas mensajeras... casi sin esperanza... y con la eterna duda de si sería recíproco... aunque, con la certeza de que la incondicionalidad no iría jamás a debate entre vos y yo!

y es ahora cuando se alza la promesa de no dejar pasar más el tiempo, este será un año muy especial, y entre muchas cosas que vos y yo sabemos que pasarán... una será la foto de un reencuentro que se clama a gritos.

Tengo ganas de charlar con vos hasta debajo del agua, de escuchar cada recuerdo, cada sonrisa y cada lágrima.

Lo que vos y yo tenemos, y nuestras madres solo entienden... es especial... yo quiero que formes parte de mi vida, como sea y desde donde sea.

your first friend!

06 de febrer, 2013

Sueños... los de siempre


El otro día me encontraba en una céntrica cervecería pasando el rato con los amigos de siempre... de estas "modernas" en donde a modo Starbucks te llaman por el nombre cuando tu pedido está listo.. todo transcurría con normalidad.. las bromas de siempre.. los abrazos de siempre.. las risas de siempre.. esas a las que somos tan adictos y cada semana necesitamos volver a escuchar.. todo.. como siempre.. de repente!.. alguien tuvo la genial idea de irnos a otro bar.. con menos comida y más hidratantes.. saliendo de la cervecería escucho cierto pedido.. a cierto nombre que me hizo girar en redondo.. los ojos se escapaban de su órbita y con una excusa tonta.. volví a entrar en este sitio.. no encontré lo que buscaba.. ni un pequeño parecido.. ni un olor.. ni una sombra... Algo cabizbaja.. por el estupor.. por el fastidio de lo que había escuchado o creído escuchar... arrepentida de haber vuelto a entrar y no haber tenido la capacidad de seguir caminando... es que así me fui a otro bar.. sin poder comentar nada con nadie.. serían ridículo y la historia demasiado larga.. así encendí un cigarro.. y marché con mi manada.. pedí algo de beber.. e intentando participar de las bromas que no paraban de llegar intenté zambullirme en las conversaciones que no me interesaban... desde ese día.. sueños con quién no quiero soñar.. y me despierto enojada con mi propio psiquis que no sede en recordarme al destinatario de aquel pedido.. y es así que no paro de recordar a mi amigo Levi.. "Hoy sé que Henri está vivo. Daría cualquier cosa por saber de su vida de hombre libre, pero no quiero volver a verlo."

05 de gener, 2013

Octógono...


fue un día sin más, aunque hacía calor, y si, me acordé de que día era.. más de una vez se escuchó.. "¿ya ocho?, no puede ser".. y aunque todo parezca igual.. han pasado ocho años, bajo ocho puentes.. inevitablemente he perdido más de ocho veces.. y ganado algunas menos.. he sumado más de ocho amigos.. y otros cuantos han quedado por ocho opuestos caminos... he vivido en ocho apartamentos y perdido más de ocho kilos.. me he reinventado más de ocho veces.. y me he arrepentido bastante menos de ocho veces..

ya ocho.. y sigo sin encontrar un motivo para volver sobre mis pasos... aunque he perdido mucho más de ocho oportunidades para verte sonreír...


27 de novembre, 2012

1 euro...


si por cada vez que he pensado en decir "hola.. cómo estás?" recibiera un euro.. los paraísos fiscales tocarían a mi puerta con ofertas astronómicas.. deberíamos.. volver a decir "hola".. visto así parece fácil.. cuatro letras, una de ellas ni suena.. lo decimos varías veces en el correr de un día.. se lo decirnos a tanta gente.. dicho así parece fácil.. dicho así... "hola".. ahí lo tienes... para que no me contestes... y te preguntes.. "qué hago leyendo esto?".. quizás.. solo quizás.. tengas ganas de decir "hola".. vos también... 

05 de gener, 2011

Seis.. y tonterías las justas..

desidioso balance de tradición.. seis son los días de la semana que duermo en casa.. seis los contenedores de basura bajo mi portal.. seis los personajes de mi serie favorita, aunque solo uno mi preferido.. seis los libros que tengo a medias a orillas de la cama.. aunque muchos más aquellos que merecen ser releídos.. seis los años que estimo tiene Mateo.. seis los aviones que tomo cada años.. o más.. seis los meses que hace que no me corto el pelo.. menos de seis los fracasos merecidos...

la numerología lo señala como un número íntimo.. reflejo del alma..

para mí.. seis.. sólo seis..

25 d’octubre, 2010

20 años y 18 días..

.. me acuerdo antes y me acuerdo luego.. me acabo de acordar.. 18 días tarde.. 20 años después..y no es raro, porque últimamente me he acordado mucho de vos.. incluso.. he hablado de vos.. es más.. hoy me preguntaron por vos.. y yo también me pregunto por vos..

tengo en la memoria.. memorables tardes de aguja e hilo.. conocer el gusto por el té y verte cocer.. guardo como propias las aventuras de los perros que no conocí y sigo sin poder llamar a esa calle por su nombre y no por el tuyo, cual vitalicia propiedad..

han pasado 20 años y 18 días.. y por vigésima vez no he podido acordarme 18 días atrás..

05 de gener, 2010

La quinta confirmación del exilio..

y cae.. tan distinta a otras.. otro barrio.. casi pueblo.. con reducción de personal colindante.. a milímetros de un libro que nadie leerá.. y dedicatorias que brillan por su capacidad adivinatoria..

ya cinco.. y canas tres, me excuso ante la idea de un recuento por si la realidad me vuelve a sorprender.. pero ellos son cinco.. y se han hecho sentir entre muebles y proyectos.. cinco y ninguna mudanza hace un refresh en la nevera.. cinco son las mañas que me reservo en cinco pequeños frascos escondidos en el fondo de cinco armarios estratégicamente ubicados .. cinco son los deseos que pido en cada cumpleaños mientras digo que solo fueron tres.. cinco son lo años que han pasado.. y tantos menos los arrepentimientos..

15 d’octubre, 2009

fácil..


.. fue fácil.. inmaculada inercia.. fácil querer.. fácil querer ser.. me deleité ante la invasión.. no pesó, ni tan siquiera se concibió un recato por la libertad.. la irrupción a ámbitos tan propios.. lo que comenzó siendo fácil.. hoy huele a imprescindible.. me gusta lo que veo.. me gusta la nueva foto.. somos dos y medio.. somos uno.. somos dos y medio..

fue fácil.. fue hasta necesario..

(...)

(f.c)

04 de gener, 2009

Retruco.. vale 4!


.. todavía extraño a mis amigos...

.. todavía no me acostumbro a que haga frío en navidad..

.. todavía no soy de acá... pero ya no soy de allá...

.. todavía quiero seguir estando acá...


14 d’octubre, 2008

DIA 1.. encaminando al futuro...

Señoras y señores.. estimado público presente.. en este sencillo pero no menos emotivo acto.. podemos anunciar que todavía no tenemos el famoso título.. pero sin dejar que decaiga el espíritu.. tenemos tutor.. el estimado y admirado "Don Jesú", quién aceptó tutelar a esta servidora.. y la ha puesto a trabajar como si no existiera otro motor de vida en este mundo.. merci company.. 

.. a su vez.. y no menos importante.. tenemos tema.. bien definido.. delineado e "innovador" como quiere el cap d'estudi.. así nadie se enoja.. estamos cumpliendo con Dios y el Diablo.. o por lo menos con la casi interminable lista de abstracciones colgadas a l'intranet..

.. la faena ya comenzó.. los libros no dejan casi pisar el suelo de mi humilde hogar.. el tema va bien.. interesante.. y lo mejor de todo.. que cada día me gusta más.. 

y ya.. qué una de las primeras páginas de este librito que se viene es de agradecimiento lo hago a "Jesú".. a los folios A4 que siempre me acompañan.. y por último pero no menos importante a los Post-it amarillos que descansan junto a mi cama reclutando las ideas que solo y solas caen por las noches.. 



DIA #1


.

04 de gener, 2008

TRICOTA...

tricota... tricota...
.
.
.
.. abellota.. actinota.. alcabota.. alìcuota.. alrota.. anècdota.. aneota.. angelota.. antipatriota.. arlota.. arribota.. arrota.. asìntota.. balota.. bancarrota.. barbarota.. bardiota.. bellota.. bergamota.. biarrota.. blancota.. bobota.. boquirrota.. borgoñota.. bota.. brota.. cabezota.. cairelota.. camota.. candiota.. cañota.. capota.. caràota.. carlota.. cayota.. chacota.. chichota.. chicota.. chilota.. chipriota.. chirigota.. chota.. cidrayota.. cipriota.. clacota.. clota.. cocota.. compatriota.. compota.. contraescota.. contranota.. corota.. cota.. creosota.. cumanagota.. cuota.. derrota.. dèspota.. devota.. enfitèota.. epirot.. epota.. escota.. especiota.. estradiota.. farota.. feota.. flota.. franchota.. francota.. frescota.. galeota.. gallota.. galota.. gambota.. garrota.. garzota.. gaviota.. gavota.. gota.. grandota.. guapota.. herejota.. hidalgota.. honradota.. hotentota.. hugonota.. idiota.. ignota.. ilota.. indevota.. inmota.. innota.. interrota.. inyuncota.. iota.. jota.. llanota.. lota.. machota.. maneota.. manflota.. maniota.. manirrota.. manota.. marlota.. marmota.. marquesota.. mascota.. mazarota.. melilota.. miosota.. morenota.. mota.. narizota.. negrota.. noblota.. nota.. ojota.. pajarota.. palabrota.. paparota.. parpallota.. pasmarota.. patriota.. paviota.. pelota.. picota.. pijota.. pingorota.. polìglota.. pota.. remota.. rodiota.. rota.. rumeliota.. sobrebota.. sota.. subnota.. terracota.. vejota.. vigota.. zapalota..
.
.
.
... y tanto más como se pueda.. hoy el tercero cae al hilo.. y zurce más de un sueño palpado.. en otros "estamos" trabajando.. y "otros" en plena metamorfosis.. 

hoy tres y mañana también..  y más de tres razones para sonreír.. con las penas a 3 palmos.. aunque visibles y con margen al contacto..

hace poco aquel, "quién" acompasa su andar al de miss bulto, me dijo.. "este ha sido un año de cerrar etapas.. ".. y a favor de todo repudio a balances.. que tan retóricos parecense en éstas épocas.. no muy lejos anda "caminando"..
.
.
.
tricota.. tricota.. tricota...

04 de gener, 2007

one way..

.. todo comenzó mucho antes.. antes de poder recordarlo.. antes de pensar con quién y a donde.. siempre esa sensación de no pertenencia.. de incomodidad.. de incertidumbre.. de saber que allá no es y sin aún saber donde será..

.. unas vacaciones marcaron el primer puerto y de allí surgió un pueblo desolado.. una cortina azul.. un tanque de oxígeno convertido en escalera.. mil trenes y ninguna estación.. 2 meses de sofá.. la resi de mis letargos.. una biblioteca con olor a déjà vu..

… todo comenzó hace tanto más que 2 años..

07 de gener, 2006

Un poco del 2005...


2005, es sin duda, mi "antes y después", la palabra "cambio" no ha brillado por su ausencia y puedo afirmar que se ha consagrado como el año de la revolución interior más grande hasta ahora vivida.

Llegaron a mi día a día muchas personas nuevas, acentos que desconocía, olores, calles, ha sido un nuevo comienzo, un despertar.

pero no todo ha sido tan "nuevo"... en mvd quedan muchas cosas importantes que no quiero alejar de mi vida y que mi empeño estará en preservar a "los importantes", pero también ha sido un año de reencuentros.. luego de muchos años M.L ha vuelto a dar señales de vida y yo, "más feliz que una perdiz" lo sumo a mi lista de "los importantes"... "los imprescindibles"

Un año más que se ha ido, y que jamás será "un año más"...














03 de gener, 2006

Flor sigue en Barna!!



Hola a todos!.. a un año de este exilio voluntario.. no saben la que se les viene!!!..
SORPRESAAAAAAAA!!!!.. pasaba por aca vi luz y entré.. juuuuasssssss!

aca van algunas fotos del 2005... besoooooossssssssssss....